Den Haag dreigt Rijkswet ziektekosten in te trekken als Leeflang eis niet inslikt
De ziektekostenverzekering voor inwoners van de Antillen die een pensioen uit Nederland ontvangen is zo goed als zeker van de baan. De Nederlandse minister Klink van Volksgezondheid weigert namelijk zijn Antilliaanse ambtgenoot Leeflang haar zin te geven. Die wil dat het verplichte karakter van de regeling wordt geschrapt. Voor Klink is dat onbespreekbaar. „Het basisprincipe van de nieuwe zorgwet in Nederland is solidariteit. Dat geldt ook voor de regelingen die zijn getroffen voor de Nederlanders in bijvoorbeeld Spanje", aldus een woordvoerder van de bewindsman. „Wij gaan voor de Antillen geen uitzondering maken. Sterker nog, dat kan gewoon niet." Eerder liet het College van Zorgverzekeraars - dat de Antillenregeling heeft ontworpen - al weten dat deze alleen financieel haalbaar is als alle gepensioneerden deelnemen. De speciale voorziening voor gepensioneerden in de Antillen is tot stand gekomen op aandringen van de Antilliaanse regering. Den Haag is dan ook op zijn zachtst gezegd “not amused” over de houding van Leeflang. Die heeft van collega Klink per brief te verstaan gekregen dat hij de Rijkswet intrekt als zij vasthoudt aan het standpunt dat deelname aan de regeling op basis van vrijwilligheid dient te geschieden.
Op het ministerie van Volksgezondheid in Den Haag snappen ze er niets meer van: Doen ze wat de Antilliaanse regering vraagt en dan gaat Forti vervolgens dwarsliggen.
Per 1 januari 2008 voerde Nederland een nieuwe zorgwet in waarmee het verschil tussen ziekenfonds- en particulierverzekerden werd weggenomen. De wet had ook een paar onvoorziene gevolgen, vooral voor Nederlanders die in het buitenland woonachtig zijn.
Voor degenen die in een `Verdragsland' woonden, was het euvel snel verholpen. Maar voor de Antillen die om eigen instellingen als de SVB en BZV te beschermen nooit een verdrag hebben willen sluiten, waren de negatieve gevolgen niet zo gemakkelijk te repareren.
Lang niet alle gepensioneerden voldoen immers aan het clichébeeld van de 45-jarige steenrijke bewoner van een mooie villa aan het Spaanse Water die zijn dagen op de golfbaan slijt. Ook Antillianen die na een werkzaam leven in Nederland zijn teruggekeerd naar hun geboortegrond werden hard getroffen door de nieuwe Nederlandse zorgwet.
Zij waren aangewezen op een particuliere verzekering en werden geconfronteerd met een enorme stijging van de premie, soms oplopend tot wel 8oo euro per maand. Voor de Antilliaanse regering aanleiding om in Den Haag de alarmklok te luiden. De simpelste oplossing was het alsnog sluiten van een verdrag maar daar wilden de Antillen niet aan.
Na stevig aandringen ging Nederland overstag. Het College van Zorgverzekeraars werd gevraagd een regeling te ontwerpen. Deze werd een jaar geleden gepresenteerd. Na consultatie van Willemstad werd de concept RijksWet naar de betrokken parlementen gestuurd. Dat gebeurde overigens op een zo laat moment dat de oorspronkelijke ingangsdatum van i januari 2oo8 moest worden uitgesteld tot 1 juli. Intussen begon een aantal - vooral welgestelde Nederlandse - gepensioneerden zich te roeren. Zij voelden niets voor de nieuwe regeling en maakten om die reden bezwaar tegen een verplichte deelname. Hun lobby had succes. De Staten namen een motie aan: Alleen een vrijwillige regeling was aanvaardbaar. Minister Klink meldde de Tweede Kamer - die de roep van de Antillen om een regeling altijd actief had gesteund - in mei de invoering voor onbepaalde tijd uit te stellen, in afwachting van een toelichting van minister Leeflang.
Leeflang liet Den Haag weten de motie over te nemen. Ambtenaren bij het ministerie van Volksgezondheid rolden van verbazing van hun stoel: Hadden ze zich daarvoor zo uitgesloofd? Een reactie liet niet lang op zich wachten: Als de Antillen vasthouden aan vrijwilligheid, wordt de Rijkswet ingetrokken. Het is `graag of helemaal niet'.
Minister Leeflang heeft nog niet geantwoord, laat de woordvoerder van Klink desgevraagd weten.